aaalafkherstext

ورود
x
یا
x
ثبت
x

یا

ولع سیری‌ناپذیری، یک خواستۀ خوشایند یا خطرناک؟

(زمان خواندن: 5 - 10 دقیقه)

اصطلاح انگلیسی Lifestyle Creep به ترجمۀ ما یعنی «ولع سیری‌ناپذیری» ومفهوم کلی آن افزایش تدریجی نیازهای انسان و تغییر وضعیت تجملات سابق به ضروریات فعلی است. به این معنی که مثلاً اگر تا دیروز استفاده از استخر و باشگاه لوکس و ... برای شخصی یک امر تجملاتی و غیر ضروری به‌حساب می‌آمد، حالا با تغییر سبک زندگی  و افزایش درآمد، به امری ضروری تبدیل شده است. در این مطلب به شما خواهیم گفت ولع‌سیری‌ناپذیری چیست و چگونه باید در تلۀ آن گرفتار نشد.

onlone-1177x800-1080.jpg

آیا ولع سیری‌ناپذیری همیشه مخرب است؟

بسیاری از مردم جهان در شرایطی پر از مشکلات اقتصادی وارد بازار کار می‌شوند اما این موضوع باعث نمی‌شود تا سبک زندگی‌شان را نسبت به نسل قبل سخت‌تر کنند. در واقع نسل‌های جدید، بیشتر به مسائل مالی اهمیت می‌دهند؛ اما آزمون و خطا برای پیدا کردن شیوۀ زندگی مالی راهکار درستی نیست. بهتر است ابتدا بدانیم بهترین شیوه برای عادت‌های مالی چیست.

«ولع سیری‌ناپذیری» در واقع وضعیتی است که سبک زندگی افراد یا استانداردهای زندگی‌شان به تناسب افزایش درآمدِ دراختیارشان بهبود پیدا می‌کند؛ چه این افزایش به علت افزایش درآمد باشد، چه به علت کاهش هزینه‌ها. وقتی ولع سیری‌ناپذیری شکل می‌گیرد، پول بیشتری خرج نحوۀ زندگی کردن می‌شود و چیزهایی که قبلاً تجملی به‌نظر می‌آمد، جزء ضروریات به‌حساب می‌آیند.»

این به‌خودی‌خود، چیز بدی نیست. نیکول دیکر، معلم، نویسنده و ویراستار، سال ۲۰۱۵ در یادداشتی، راجع‌به درجه‌های ولع سیری‌ناپذیری در زندگی مالی مطلبی نوشته بود. او در این یادداشت از تلفن همراه جدیدش گفته بود که پس از سال‌ها کار کردن با یک گوشی واقعاً ازکارافتاده، آن را خریده بود. زندگی نیکول پس از خریدن این گوشی بسیار بهبود پیدا کرد؛ اما این بهتر شدن، به‌خاطر این نبود که نیکول صاحب یک وسیلۀ جدید و جذاب برای بازی کردن شده بود؛ بلکه زندگی او بهبود پیدا کرد؛ چون او توانست به چیزهای واقعاً ارزشمندی دسترسی پیدا کند که احتمالاً یکی از مهم‌ترین آن‌ها این بود: او به‌خاطر کارکرد گوشی جدیدش توانست خیلی بهتر از قبل، ارتباط برقرار کند؛ مخصوصاً با کسانی که برایش اهمیت داشتند.

اینکه نیکول توانست از گوشی جدیدش استفادۀ بهینه کند، اهمیت دارد؛ چون موجب خوشحالی حقیقی در او شد. با این توصیفات، سخت است که شکلی از ولع سیری‌ناپذیری را که در زندگی نیکول رخ داده است، پدیده‌ای منفی و مخرب بشماریم.

وقتی نیکول گوشی جدیدش را خرید، در یک آپارتمان خیلی کوچک زندگی می‌کرد؛ در حقیقت یک اتاقْ بدون بسیاری از امکاناتی که ما احتمالاً الزامات اساسی یک آپارتمان می‌دانیم؛ مثل آشپزخانه. در نهایت، داشتن یک گوشی کاربردی موجب شد نیکول به این نتیجه برسد:

«اولین چیزی که من بعد از خریدن آن گوشی، به آن فکر کردم این بود که اگر با داشتن یک گوشی به‌دردبخور، این‌قدر زندگی‌ام تغییر می‌کند، پس با داشتن یک آپارتمان کاربردی، چقدر خوب و شگفت‌انگیز خواهد شد. اگر من خانه‌ای داشتم که محل جمع‌شدنم با دوستانم می‌شد، زندگی‌ام بسیار بهتر می‌توانست شود؛ به‌جای فضایی که فقط میز تحریرم در آن جا می‌گیرد و از داخل آن، فقط می‌توانم از طریق اینترنت با دنیای خارج ارتباط برقرار کنم.»

آخرسر، نیکول از آپارتمان کوچکش به یک جای مناسب نقل مکان کرد. آیا او می‌توانست به زندگی در آپارتمان کوچکش ادامه دهد؟ بله؛ اما همان‌طور که بعد از خریدن گوشی جدیدش، اتفاق افتاد، وقتی از لحاظ مالی آن‌قدری که بتواند ترقی کند، تأمین شد، کیفیت زندگی‌اش تا حد زیادی بهبود پیدا کرد و این از نظر من، ارزشش را داشت.

از افراد دیگری نیز دربارۀ تجربه‌های مشابهشان سؤال شده است. یکی از مصاحبه‌شوندگان این‌طور گفته است:

«معنی ولع سیری‌ناپذیری (مطابق تعریفی که ابتدای متن از آن ارائه دادیم) خیلی این نیست که چیزهای تجملی سابق تبدیل به ضروریات شوند؛ بلکه بهتر است بگوییم که ولع سیری‌ناپذیری موجب می‌شود احساس کنیم شبیه یک فرد عادی زندگی می‌کنیم. دیگر مجبور نیستیم بین دستمال‌توالت و غذا یکی را انتخاب کنیم. مجبور نیستیم برای خریدن غذا صبر کنیم حقوق بگیریم. استطاعت این را خواهیم داشت که درخانه اینترنت پرسرعت داشته باشیم و یک گوشی هوشمند بخریم. اتومبیلی را برانیم که شش بار در سال خراب نمی‌شود و به‌جای اجاره دادن، خانۀ خودمان را داشته باشیم. بنابراین، از نظر من، ولع سیری‌ناپذیری خیلی خوب است و من آن را دوست دارم».

شاید بگویید این دیگر ولع سیری‌ناپذیری نیست؛ بلکه یک سطح اساسی از کیفیت زندگی است که البته برداشت درستی هم است؛ اما نشان می‌دهد که ولع سیری‌ناپذیری مفهومی است که به چیزهای مختلفی بستگی دارد و اغلب، بسیار شخصی است.

وقتی ولع سیری‌ناپذیری شکل می‌گیرد، پول بیشتری خرج نحوۀ زندگی کردن می‌شود و چیزهایی که قبلاً تجملی به‌نظر می‌آمد، جزء ضروریات به‌حساب می‌آیند.

bigstock_miserable_crying_businessman_o_9281117-1024x685.jpg

چه موقع ولع سیری‌ناپدیری شما را به دردسر می‌اندازد؟

زمانی ولع سیری‌ناپذیری به یک مسئله تبدیل می‌شود که شما بخواهید سطح زندگی‌تان را فراتر از استطاعت مالی‌تان ببرید. جالب است که هیچ‌یک از مصاحبه‌شوندگان به این جنبه از ولع سیری‌ناپذیری در گفته‌هایشان توجه نکرده‌اند. می‌توان این‌طور نتیجه گرفت که خرج نکردن فراتر از توانایی مالی برای آن‌ها مسئله‌ای طبیعی است که مشمول تعبیر خوب یا بد نمی‌شود. در خیلی از توصیه‌های مالی چیز دیگری پیشنهاد می‌شود. نگاه مشاوران مالی این است که اگر سطح زندگی‌تان فراتر از امکانات مالی‌تان است، از ولع سیری‌ناپذیری اجتناب و جلوگیری کنید یا آن را کنار بگذارید. برای نمونه بگذارید نکته‌ای از کتاب «عادات غنی» «توماس کرلی» نقل کنم. او در بخش مربوط به کسب‌وکار کتابش، وضعیت چند نفر از مشتریانش را شرح داده است که ولع سیری‌ناپذیری موجب سقوط آن‌ها شده است؛ چون وقتی که درآمدشان افزایش پیدا کرد، آن را خرج خانه‌های گران‌قیمت، ماشین‌های اسپرت جدید و دیگر چیزهای تجملی و زائد کردند، فقط به‌این‌خاطر که مواجهه با مشکلاتشان را به تعویق بیندازند، زمانی که دیگر تمام ثروتشان را به باد داده‌اند.

مردم ولع سیری‌ناپذیری را به شکل‌های متفاوتی تجربه می‌کنند. مثلاً یکی دیگر از مصاحبه‌شوندگان از خانواده‌اش گفته است، این‌که آن‌ها هیچ‌وقت برای غذا خوردن بیرون نمی‌رفتند و معمولاً مسافت‌های زیادی را طی می‌کردند تا چیزهایی را که نیاز دارند با قیمت‌های کمتری پیدا کنند. ادامۀ گفته‌هایش را به‌طور مستقیم نقل می‌کنم:

«من الان، حدوداً دوبرابر بیشتر از درآمد خانواده‌ام، زمانی که کودک بودم، پول در می‌آورم. من زیاد برای غذا خوردن به بیرون می‌روم، گاهی یک یا دو بار در هفته. نمی‌توان گفت تعداد بیرون رفتن‌هایم بیش از حد است، اما به‌طور محسوسی زیاد است. خیلی وقت‌ها می‌بینم که کاملاً احمقانه، در حال خریدن چیز گرانی هستم، در حالی که می‌توانم همان را در جایی دیگر ارزان‌تر بخرم؛ فقط به‌خاطر این‌که راحت‌تر است و این‌که به خودم می‌گویم: "وقتی پولش را دارم، چرا از همین‌جا نخرم؟"»

شخص دیگری تجربه‌اش را این‌طور تعریف کرده است: «من در خیلی از تعطیلات سال کار می‌کنم و این برایم عادی است. پولی که فعلاً درمی‌آورم برای خرج روزبه‌روزم است و احساس می‌کنم هر ماه ضعیف‌تر می‌شوم؛ اما باید امسال، تعطیلات طولانی پنج‌هفته‌ای داشته باشم و برای این هدف تلاش می‌کنم.»

شخص دیگری این‌چنین گفته است: «بعد از آن‌که از مدرسه فارغ‌التحصیل شدم و یک شغل واقعی پیدا کردم، میزان خریدهای آنلاین من خیلی زیاد شد. پیش ازآن، در نوعی صرفه‌جویی عاقلانه درجا می‌زدم که البته موجب شد مقدار قابل توجهی را بابت وام‌های تحصیلی برگردانم.»

جالب اینجا است که بسیاری از این خرج‌های افزون‌شونده تحت عنوان چیزهایی که ما می‌خواهیم برای خوشحال کردنمان خرج کنیم، قرار می‌گیرند: چیزهایی که برای ما تجربه به ارمغان می‌آورند و موجب صرفه‌جویی در وقت ما می‌شوند. بسیاری از مصاحبه‌شوندگان دراین‌باره گفته‌اند یا طوری پول‌هایشان را بودجه‌بندی می‌کنند که از ولع سیری‌ناپذیری جلوگیری کنند یا کارهایی می‌کنند که بتوانند عادات مرتبط با ولع سیری‌ناپذیری را مدیریت کنند؛ نکته‌ای در اینجا وجود دارد که اگر شما منابع لازم برای زندگی کردن مطابق میلتان را داشته باشید،‌ عادت به ولع سیری‌ناپذیری موجب خوشحالی‌تان می‌شود؛ اما اگر آن‌ها را نداشته باشید، چه کار می‌توانید بکنید؟

گاهی ولع سیری‌ناپذیری طبیعی و سالم است؛ نکته در آن است که وقت‌هایی که ولع سیری‌ناپذیری نقش معنادار و مهمی در زندگی‌تان بازی نمی‌کند، آن را محدود کنید یا از بین ببرید.

bigstock-woman-drawing-a-business-syst-12155969.jpg

رام کردن ولع سیری‌ناپذیری

گاهی ولع سیری‌ناپذیری طبیعی و سالم است؛ نکته در آن است که وقت‌هایی که ولع سیری‌ناپذیری نقش معناداری در زندگی‌تان بازی نمی‌کند، آن را محدود کنید یا از بین ببرید. شما نمی‌توانید موقعیت مالی خودتان را برای مانع شدن از بروز ولع سیری‌ناپذیری تغییر دهید؛ به‌جای آن، باید تصمیم‌هایتان را هوشمندانه‌تر بگیرید: آیا می‌خواهید یک سال زودتر بازنشسته شوید یا تعطیلات بیشتری در سال داشته باشید؟ دوست دارید بتوانید در مخارج دانشگاه به فرزندانتان کمک کنید یا یک اتومبیل بهتر بخرید؟ ما نمی‌توانیم همه‌چیز را داشته باشیم. ما باید به‌طور فعالانه، انتخاب کنیم: تعطیلات یا بازنشستگی؟ باید گفت پاسخ صحیحی برای این سؤال وجود ندارد.

آیا دوست دارید وام‌های تحصیلی‌تان را زودتر بدهید یا با دوستانتان آخر هفته سفر بروید و یک خانه اجاره کنید؟ آیا می‌خواهید مبلغ زیادی پرداخت کنید و فوراً اتومبیلتان را عوض کنید یا ترجیح می‌دهید با مبالغ کمتری، مال خودتان را تعمیر کنید قبل از آن‌که مجبور شوید یک اتومبیل جدید بخرید؟ دوست دارید به زندگی با چند هم‌خانه ادامه بدهید تا پول بیشتری پس‌انداز کنید و زودتر بازنشسته شوید یا داشتن یک مکان شخصی برایتان اولویت دارد؟ پاسخ درستی وجود ندارد. فقط باید دید چه چیز برای شما بهتر است.

بسیاری از مصاحبه‌شوندگان به تفاوت میان نیازها و خواسته‌ها توجه کرده‌اند. از نظر آن‌ها، تمایز قائل شدن میان این دو کمک می‌کند ولع سیری‌ناپذیری را تحت کنترل خود درآوریم. چیزی که باید به‌خاطر داشته باشیم این است که ممکن است چیزی برای ما نیاز باشد و برای دیگری خواسته، و برعکس. باید ببینید چه چیزی از زندگی می‌خواهید و قصد دارید با پولتان چه کنید، در چه موقعیت مالی‌ای قرار دارید و می‌خواهید به کجا برسید.

این سؤال‌ها را از خودتان بپرسید و ببینید چه انتخاب‌هایی شما را به چه جاهایی ممکن است برساند. چه وقت‌هایی به ولع سیری‌ناپذیری دچار شدید و از نظرتان آن خوب بوده و ارزشش را داشته یا نه. انداختن نگاهی کلی به تصمیمات مالی‌ای که تا به حال گرفته‌ایم و نتایج آن‌ها، به اتخاذ تصمیم‌های بهتر در آینده کمک خواهد کرد.

زمانی ولع سیری‌ناپذیری به یک مسئله تبدیل می‌شود که شما بخواهید سطح زندگی‌تان را فراتر از استطاعت مالی‌تان ببرید.

منبع

1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

  دسترسی فعلی شما اجازه مشاهده نظرات تحت این بخش را نمی دهد

logo-samandehi

treebottom

address    تهران | میدان بهرودخیابان عابدی | پلاک ۳ | طبقه دوم | واحد ۳

tel    ۶۳ ۲۴ ۱۱ ۲۲