aaalafkherstext

ورود
x
یا
x
ثبت
x

یا

بیماری بدهی را چگونه کنترل کنیم؟

(زمان خواندن: 3 - 5 دقیقه)

بدهی‌ها روی منابع مالی ما تاثیر می‌گذارند و آن‌ها را محدود می‌کنند. بدهی‌ها مانند یک بیماری، آرام‌آرام پول‌های ارزشمندی را که به‌زحمت به‌دست آورده‌ایم، به باد می‌دهند. تا به حال به این فکر کرده‌اید چگونه می‌توان این بیماری را کنترل کرد؟ چه راهی برای پیشگیری و درمان این ویروس وجود دارد؟ راه‌حل این مشکلْ برنامه‌ریزی دقیق و رسیدن به مسیری مشخص برای بیرون آمدن از زیر بار قرض‌ها است. بدهی‌های زیاد تأثیر بدی در برنامه‌ریزی‌های مالی‌مان دارد، بودجه‌بندی مخارج ماهیانه‌مان را در تنگنا قرار می‌دهد و رسیدن به دیگر اهداف مالی‌مان سخت می‌شود. قانون۲۰/۱۰ داروی این بیماری است و اجرای آن در کنترل بدهی‌ها کمکمان می‌کند.

businessman-walking-up-cash1.jpg

قانون ۲۰/۱۰ چیست؟

هنگامی که بدهی‌ها زیاد می‌شود، بسیاری از افراد دنبال یک قانون یا دستورالعمل واحد برای بودجه‌بندی‌شان هستند. برای مثال، زمانی که بدانیم هر ماه یک‌سوم از درآمدمان را باید بابت اجاره‌خانه یا قسط بدهیم، خیالمان راحت‌تر است. چنین دستورالعمل‌هایی به ما در تصمیم‌گیری‌های منطقی و باثبات کمک می‌کنند. یکی از این دستورالعمل‌ها قانون ۲۰/۱۰ است.
قانون ۲۰/۱۰ مشخص می‌کند که چه مقدار از درآمد ماهانه یا سالانهٔ ما باید صرف پرداخت بدهی‌ها شود. با توجه به این قانون می‌فهمیم آیا مبالغ زیادی را برای پرداخت‌ بدهی‌ها می‌پردازیم یا نه. این قانون شامل پرداخت رهن یا اجاره نمی‌شود و فقط در بدهی‌‌های مصرفی کاربرد دارد. بدهی مصرفی با خرید کالاهای مصرفی به‌وجود می‌آید و تفاوت اساسی آن با سایر بدهی‌ها این است که صرف سرمایه‌گذاری و انجام دادن کارهای خاص نمی‌شود. به طور مثال، وام خودرو، وام‌های دانشجویی و دیگر وام‌هایی از این دست، جزء بدهی‌های مصرفی هستند. درحالی که وام مسکن درصورتی که برای خرید خانه باشد جزء این دسته بدهی‌ها قرار نمی‌گیرد.

MAIN_iStock_84675153_LARGE-1024x640.jpg

کاربرد قانون ۲۰/۱۰ در درآمد سالیانه و ماهیانه

قانون ۲۰/۱۰ شامل دو بخش است و هم درمورد درآمد سالیانه و هم ماهیانه کاربرد دارد:
بخش اول در درآمد سالانه به‌کارگرفته می‌شود. زمانی که بدهی‌های مصرفی را محاسبه می‌کنیم، نباید بیش از ۲۰ درصد درآمد سالانه‌مان (با احتساب پرداخت مالیات) باشند. اگر سالانه ۵۰ میلیون تومان درآمد خالص داریم، بدهی مصرفی سالانه‌مان نباید بیش از ۱۰ میلیون تومان باشد.
بخش دوم درآمدهای ماهانه‌ی ما را در بر می‌گیرد. بدهی مصرفی‌مان نباید بیشتر از ۱۰ درصد درآمد ماهیانه‌مان باشد. برای مثال اگر ۴ میلیون تومان درآمد خالص داریم، پرداخت‌های ماهانه بدهی‌هایمان نباید بیش از ۱۰ درصد آن، یعنی بیش از ۴۰۰هزار تومان باشد.

 تبعیت از قانون ۲۰/۱۰ ما را از پرداخت بدهی‌هایی بیش از حد توانمان حفظ می‌کند و نمی‌گذارد تا خرخره در بدهی فرو رویم. اجرای این قانون کمک می‌کند تا راحت‌تر با دارایی‌های فعلی‌مان زندگی کنیم و ته‌مانده‌ای برای دیگر اهداف مالی‌مان در آینده باقی بماند.

businessman-is-counting-dollars-banknotes-p4jb4wcreduced.jpg

کاربرد قانون ۲۰/۱۰ در برنامه‌ریزی مالی

استفاده از این قانون با درآمد خالص ماهانه راحت‌تر است؛ چون در فیش حقوقی‌مان درج شده یا به‌صورت ماهانه به حساب‌مان واریز می‌شود و با کنترل موجودی قابل محاسبه است. اگر این مبلغ را در ۱۰ درصد ضرب کنیم عددی به‌دست می‌آید که طبق قانون ۲۰/۱۰ باید هر ماه بابت بدهی‌های مصرفی بپردازیم. حالا بدهی‌های مصرفی ماهانه را جمع می‌کنیم. در صورتی‌که این عدد بیشتر از ۱۰ درصد باشد، یعنی تحت فشار مالی هستیم.
اگر در آمد ماهانه‌مان (با احتساب پرداخت مالیات) را در ۱۲ ضرب کنیم، درآمد سالانه‌مان را (با احتساب پرداخت مالیات) به‌دست می‌آوریم. حالا اگر عدد به‌دست آمده را در ۲۰ درصد ضرب کنیم، رقمی حاصل می‌شود که مجموع بدهی‌های معوقه مصرفی‌مان نباید بیشتر از آن باشد.

fork-in-the-road.jpg

آیا باید از این قانون استفاده کنیم؟

سخت است که بگوییم قانون ۲۰/۱۰ به‌دردنخور است. مخصوصاً اگر ما را از گرفتار شدن در بدهی‌های سنگین نجات دهد. به‌هرحال اعداد و ارقام به‌ویژه برای افرادی که وام‌های سنگینی بابت زندگی روزمرۀ خود دارند، مثل وام‌های دانشجویی، دست‌وپاگیر است. همان وام‌های دانشجویی به‌تنهایی ممکن است ما را به آستانه‌ی قانون ۲۰/۱۰ برسانند. پس تا زمانی که این وام‌ها را تسویه نکرده‌ایم، نباید زیر بار وام دیگری برویم.
تبعیت از قانون ۲۰/۱۰ ما را از پرداخت بدهی بیش از حد توانمان حفظ می‌کند و نمی‌گذارد تا خرخره در بدهی فرو برویم. این قانون کمک می‌کند تا راحت‌تر با دارایی‌هایمان زندگی کنیم و ته‌مانده‌ای برای دیگر اهداف مالی‌مان در آینده باقی بماند.

احتمالاً اجرای دقیق ارقام این قانون سخت است. درست است که باید مبلغ بدهی‌های پرداختی‌مان محدود باشد؛ اما مجبور نیستیم برای اینکه راحت زندگی کنیم از این قانون تبعیت کنیم. به‌هرحال باید مبلغ بدهی‌هایمان را به حداقل رسانده و برای تسویهٔ همه بدهی‌های مصرفی کار کنیم. قانون ۲۰/۱۰ یک دستورالعمل است نه یک قانون سخت و خشک. اگر از آن تبعیت کنیم برنامه‌ریزی‌های مالی‌مان بهتر خواهد شد؛ اما اجرا نکردن این قانون مجازات ندارد؛ فقط ممکن است تمام حقوقمان اول ماه به حساب‌های دیگران واریز شود.

1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

  دسترسی فعلی شما اجازه مشاهده نظرات تحت این بخش را نمی دهد

logo-samandehi

treebottom

address    سعادت آبادبلوار پیام | میدان بهرود خیابان عابدی | پلاک ۳  | واحد ۳

tel    ۶۳ ۲۴ ۱۱ ۲۲